Net zoals andere websites maken ook wij gebruik van cookies (en daarmee vergelijkbare technieken) om het bezoek van onze website voor jou nog makkelijker en persoonlijker te maken. Bovendien kunnen wij en derde partijen hiermee eventueel advertenties aanpassen aan jouw interesses en kun je informatie delen via social media. Door verder gebruik te maken van deze website ga je hiermee akkoord. Bekijk onze privacy policy

 

Over Enrico James Berest

Ik ben opgegroeid in een omgeving waarin het luisteren naar muziek vanzelfsprekend leek. Mijn vader verzamelde LP' s en -in mindere mate- singles... Hoewel er een duidelijke voorkeur bestond voor Country & Western, Rock & Roll en Gospel/Christian music, werd er ( later) ook geluisterd naar Jazz, Blues en Soul......Gospel (/Gospel-Rock) was min of meer "verplichte kost" vanwege het feit dat mijn ouders in een kerkkoor zongen.

Deze kerkelijke omgeving beschouw ik als een vooropleiding, een opstap tot de persoon die ik zou gaan worden ! Zang, reciteren, en performing waren de ingrediënten voor, met name- de kerstperiode. Na een kerkdienst werd er door de kerkband gejamd en dan zat ik als jong knaapje aandachtig te kijken en te luisteren naar de groep muzikanten. Het duurde dan ook niet lang toen ik interesse toonde voor de gitaar ! Als mijn ouders niet thuis waren pakte ik de elektrische gitaar van mijn vader en hoewel ik nog geen noot speelde was ik compleet gefascineerd door het geluid van een trillende snaar !

Het was -wederom- mijn vader die mij op een goede dag een spaanse gitaar gaf. Kort na dit gelukzalige moment leerde hij mij 3 akkoorden. Ik werkte hard om de akkoordenreeks onder de knie te krijgen en probeerde hier liedjes mee te begeleiden .

Via een paar buurjongens maakte ik kennis met Hardrock. Regelmatig zaten we op de slaapkamer LP's te draaien van bands als Deep Purple, Ted Nugent & the Amboy Dukes, Kiss , maar ook Pat Travers en Frank Marino (Tales of the unexpected ; met die supervette overgang naar een jazzsolo) Intussen bleef ik op de gitaar oefenen ( ik had inmiddels een Stratlike electric !)

Via een vriend maakte ik kennis met de muziek van Jimi Hendrix, WOW! Wat een energie! Wat een geluiden, klankkleuren, soul! Het was 1978 (Jimi was toen 8 jaar daarvoor overleden) , en de wereld maakte kennis met de nieuwe sound van Van Halen... Het ging allemaal langs mij heen omdat het horen van de klankschilder Hendrix mij definitief deed beseffen : - I just wanna play the Guitar ! -

De tijd (wat dit ook betekent) staat niet stil , en dat geldt ook voor mijn ontwikkeling als musicus, gitarist/gitaardocent ,  en Bandcoach....  Mijn voorliefde voor de Blues / Bluesrock en Improvisatie zal nooit verdwijnen , maar ik laat me inspireren door zovele stijlen en invloeden zoals Fusion, Jazz, Progressive Rock en Metal, Folk, World Music en Klassiek. Er is zoveel te leren en te ontdekken ! Muziek in al haar kleurrijke verschijningsvormen; "het totale spectrum". Soms snoeihard en meedogenloos, dan weer subtiel en diepzinnig. Soms vrolijk en lichtvoetig , soms ontroostbaar en melancholiek ........."Colours of the Guitar".

'Hear the colors and paint the sounds'

Colours of the Guitar
Copyright © 2018 Colours of the Guitar